Jullie waren benieuwd, nieuwsgierig, belangstellend. Althans… in het geval van Ashraf. Jullie wilden nieuwe plaatjes van haar zien in mijn nieuwe studiolicht. Niet enorm veel, maar toch heb ik de afgelopen periode genoeg mailtjes (17 om precies te zijn) gehad om nieuw fotowerk met haar te doen. Hier zijn ze!

Vanwege haar donkere looks (me like!) heeft Ashraf van zichzelf (fototechnisch gesproken) al een hoog contrast in haar gezicht wat ik ervaar als een duidelijke expressie. Natuurlijk helpt daar het kleine beetje eigen visagie en het tikje retouching ook bij, maar de basis is haar expressie via de ogen. In dit geval heb ik daar (wat betreft de studiofoto's) met de belichting een schepje bovenop gedaan.

Ik probeerde het licht op een dusdanige manier te controleren dat de diepte in het gezicht en de armen beter zichtbaar werd: de contrasten dusdanig leggen dat er een schaduwwerking ontstaat, het tegenovergestelde van plat belichten dus. En wanneer je de buitenfoto's hierboven bekijkt dan zie je juist het resultaat van egale plattere belichting welke ik daar heb toegepast. In combinatie met het grote diafragma oogt de foto dan veel softer en egaler. Ik kan me in beide settings volledig vinden, omdat ik in de fotografie iemand ben die fototechnisch vaak de uitersten probeert op te zoeken.